’n Onbekende skrywer het die volgende stuk geskryf, dit het my aangegryp:

Toe roep daar ’n tortelduif

Die kind het gefluister: Here, praat met my!

Toe roep daar ’n tortelduif.

Maar die kind het nie gehoor nie.

Daarom het die kind uitgeroep:

Here, praat met my!

Toe rommel die donderweer in die lug.

Maar die kind het nie geluister nie.

Die kind het rondgekyk en gesê:

Here laat my U tog sien?

Toe skyn een van die sterre skitterblink.

Maar die kind het nie opgelet nie.

Daarom het die kind geskreeu:

Here, wys my ’n wonderwerk!

Toe word daar ’n nuwe lewetjie gebore.

Maar die kind het dit nie verstaan nie.

Daarom het die kind moedeloos gesmeek:

Here raak aan my sodat ek kan weet U is hier!

Toe steek God Sy hand uit en streel die kind.

Maar die kind het die skoenlapper weggejaag

En weggestap sonder om te besef wat gebeur het.

Hoe dikwels kyk ek en jy God se hand in ons lewens mis! God is ons Hemelse Pa wat vir ons omgee, Hy wil graag in ons behoeftes voorsien. Maar wanneer dit met ons swaar gaan twyfel ons vinnig in Sy bestaan en raak ons moedeloos en wil tou opgooi. Hou vas aan die wete dat God by jou is en jou oneindig lief het!

Liefde

Liesel

 

 

 

Gister was presies tien jaar sedert die vliegtuie in die Twin Towers in New York vasgevlieg het.  Onskuldige mense het slagoffers geword van ‘n magstryd wat in die wêreld aan die gang is.  Vandag, na tien jaar word die ongemaklike vraag steeds gevra:   Hoe ver strek vergifnis? Is dit moontlik om op ‘n punt te kom dat jy iemand wat jou te na gekom het, kan en moet vergewe. Hierdie vraag word nie net deur die gesinne van die oorlewendes van die tragedie gevra  nie – elkeen van ons wat al deur iemand anders seergemaak is, vra dieselfde vraag. 

 

Wat ek oor die goed geleer het, is dat jy nie te gou moet vergewe nie.  Jy moet eers deur jou woede werk.  As jy te gou vergewe, sit jy ‘n deksel op jou emosie en dan manifesteer dit op ander maniere. 

 

Maar wat ek ook geleer het, is dat jy êrens op ‘n punt moet kom om wel te vergewe – om jou hande van die ander persoon se keel af te haal – nie ter wille van die ander persoon nie, maar ter wille van jouself.  Solank jou hande nog om die persoon wat jou seergemaak het, se keel is, kan jy nie verder beweeg nie.  As jy egter die persoon aan die Here oorgee en jou hande afhaal, kan jy weer vry beweeg.

 

Mag jy die week die genade ontvang om na ander mense deur God se oë te kyk en mag jy ter wille van jouself die genade ontvang om jou hande van die persone wat jou leed aangedoen het, se kele af te haal sodat jy vry kan lewe.

Roelf

 

 

 

 

 

Hierdie naweek wat verby is, het ons getrek na ‘n ander huis. As mens so die bokse pak, dan pak jy ook sommer reg en sorteer al jou goed uit. Jy kom ook baie keer op goed af wat jy baie lanklaas gesien het, byvoorbeeld briefies, fotos, uitnodigings ens. Terwyl ek Vrydag so gepak het, kom ek af op ‘n boks met klomp briefies wat mense vir my geskryf het toe ek op Laerskool was. Ek begin toe om al die briefies een vir een deur te lees en verlang toe sommer terug na al die mense van my verlede.

Die lees van hierdie briefies het my ook sommer bietjie gehelp om te reflekteer op dit wat ek vir ander beteken. As ek vandag sou doodgaan, wie gaan my mis? En vandag wil ek dit vir jou vra: “As jy vandag doodgaan, wie gaan jou mis?”

Toe Jesus op aarde was het Hy vir ons kom wys hoe om te lewe, hoe om lief te hê en om te gee. Hy het dit so goed kom demonstreer dat ons nog vandag daardeur beinvloed en verander word. Ons moet by Jesus gaan leer oor die lewe, sodat wanneer jy die dag nie meer hier is nie, mense nogsteeds na jou voorbeeld kan verwys!

Gaan lees vandag die verhaal van Johannes 13, waar Jesus vir ons demonstreer hoe om nederig te wees!

Groete

Maartje

 

 

Ek is besig om weer Victor Frankl se boekie “Sê Ja vir die lewe” te lees.  Hy was die Joodse sielkundige wat die Duitse konsentrasiekampe oorleef het.  Onder andere skryf hy: Soos die deure van ons lewensgeskiedenis agter ons toegaan, gaan daar voortdurend nuwe deure met nuwe moontlikhede oop.  Wie dus “toegaande deure” vrees, vergeet van die “oopgaande deure” van ons lewensgeskiedenis.

Mag jy in hierdie week die genade ontvang om verby die toe deure in jou lewe te kyk en leer om te begin klop aan nuwe deure, by jou werk, of in jou gesin, of waar jy dit ook al nodig het.  En onthou: God is by jou wanneer jy klop.

Groetnis

Roelf

Daar is ’n verhaal wat vertel van ’n man wat op ’n luukse bootreis gegaan het, elke keer wanneer die boot se restaurant wonderlike disse vir die gaste voorgesit het, het die man ‘n stil plekkie op die boot gaan soek om daar die kaas en beskuitjies wat hy vir homself ingepak het te gaan eet. Teen die einde van die toer kon een van sy mede passasiers dit nie meer uithou nie en vra hom toe waarom hy die dekadente kosse wat aangebied was op die boot verruil het vir kaas en beskuitjies. Na hulle gesprek het die “kaas en beskuitjies man” agtergekom die boot se etes was al die tyd ingesluit by die prys wat hy vir sy bootrit betaal het.

So dikwels mis kinders van die Here uit op ‘n oorvloedslewe omrede ons dink ons mag nie die lewe geniet nie of omrede ons dink ons moet vroom wees. Ek dink God wil graag hê ons moet die lewe wat Hy vir ons as gawe gegee het aangryp met beide hande, Paulus sê ons moet elke goeie geleentheid aangryp!

Ek noem graag ’n paar dinge wat ek glo ons daarvan weerhou om voluit te leef:

  • Onvergenoegdheid en ondankbaarheid
  • Gedurige negatiewe gedagtes
  • Onvergewingsgesindheid
  • Om gedurig ander gelukkig te wil hou
  • Selfbeheptheid
  • Wantroue in God
  • Wettisme
  • Onbetrokkenheid by minder bevoorregtes
  • Die verkeerde persepsie dat ander ons gelukkig moet maak
  • Die verkeerde persepsie dat my omstandighede my gelukkig moet maak.

Moenie eendag spyt wees oor ’n lewe, ongeleefd nie!

Jesusliefde

Liesel

 

 

 

Gister was Mandela-dag, die dag waar Suid-Afrikaners aangemoedig word om iets goeds te doen.

Dit laat my dink aan ‘n storie…

Daar was eendag ‘n vrou wat oppad was werk toe. Voordat sy by die werk kon kom, gaan staan haar kar sonder petrol en sy het haar selfoon by die huis vergeet. Al die mense ry net verby haar, behalwe een man met die naam Henry. Hy stop en vra of hy kan help. Die vrou vertel toe vir hom dat sy sonder petrol gaan staan het en dat sy laat gaan wees vir werk. Henry verseker haar dat sy nie bekommerd moet wees nie en ry gou om vir haar petrol te gaan koop. Toe hy terugkom wil die vrou hom betaal, maar hy sê vir haar dat sy nie moet nie. Al wat hy van haar verwag is om volgende keer as iemand oor haar pad kom wat hulp nodig het, dat sy hulle sal help!

Die aand gaan eet die vrou by ‘n restaurant en ‘n swanger vrou bedien haar. Sy kry die swanger vroutjie toe so jammer dat sy vir haar ‘n R1000 saam met die betaling los, met ‘n briefie wat sê! Ietsie vir die baba!! Die vrou was ongelooflik bly, want sy en haar man kry baie swaar en met die baba wat oppad is, is daar nog baie goed wat hulle nodig het. Die aand toe sy in die bed klim, is sy dankbaar oor die dag en gee haar man ‘n soen op sy wang en se, “ek is lief vir jou, Henry!”

Baie keer help jy ander mense, jy reik uit of gee iets weg, net om te besef dat jy eintlik die een is wat daaruit baat!

Gaan maak hierdie week ‘n verskil in iemand se lewe!

Groete

Maartje

Verlede week tydens Pinkster het 2 Timotius 1:6-8 ‘n hele paar keer aan die woord gekom:

“Om hierdie rede herinner ek jou daaraan dat jy die genadegawe wat God jou gegee het toe ek jou die hande opgelê het, soos ‘n vuur weer moet aanblaas. Die Gees wat God ons gegee het, maak ons immers nie lafhartig nie, maar vul ons met krag en liefde en selfbeheersing. Jy moenie skaam wees om die boodskap van die Here te verkondig nie…”

 En nou is Pinkster verby.  Maar Pinkster is nooit verby nie – want God se Gees is altyd by ons teenwoordig. Daarom bid ek die volgende gebed vir jou:  

  • Mag jy in die dae wat kom die krag van God se Vuur deur jou are voel bruis. 
  • Mag jy sy Stem hoor as Hy met jou praat. 
  • Mag jy wanneer veranderings in jou lewe kom aan Hom vashou. 
  • Mag jy om God se kampvuur in sy kerk kom sit en saam met ander gelowiges hitte en lig aan die wêreld gee.
  • Mag jy iets van God se Vaderhart-liefde vir die wêreld ervaar en
  • Mag jy deel wees van die groot veldbrand om God se koninkryk te laat kom.

Roelf

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Internet geborg deur  ZA Wireless. Vir goedkoop betroubare internet diens gaan na www.zawireless.co.za

Ek ry vanmore agter een van die groot vragmotors met ‘n plakker agterop; “Have you hugged your kid today?” Natuurlik dink mens onmiddellik aan jou kinders en jy wonder wat doen hulle en of hulle regtig OK is?  Kon jy nie daardie dag dalk stadiger gepraat het en nie so skerp reageer het nie? Kon jy nie meer aan hulle gevat en drukkies gegee het nie… en ek dink  aan my gebede, bid ek genoeg vir hulle?

Dan tref dit my ; Is my lewe ‘n geloofsvoorbeeld vir hulle? Wanneer laas het ons geloof met mekaar gepraat of saam gebid?

Groeiende kerke is kerke met ‘n passie vir hulle jeug. Nee, die jeug is nie die kerk van more nie, net so min as wat bejaardes die kerk van gister is. Kerke wat groei, is kerke wat weet dat hulle baie tyd fondse en energie  in kinders en jongmense moet belê. Hoekom? Omdat 77% van alle bekerings  voor die ouderdom 21 plaasvind, met 64% hiervan reeds voor die ouderdom van agttien jaar. Sorg daarom dat jy gedurig tussen die jonges leef, beweeg en dinge doen. Sorg dat jou kerk ‘n hart vir jongmense het. Sorg dat die jonges se bediening aan die brand is en ‘n voorbeeld vir ander in die kerk stel van liefde vir die Here en van toewyding.

Gaan huis toe vandag en gee jou geliefdes die versekering dat jy  hulle liefhet , of dit met ‘n briefie, sms of drukkie is, maak soos Nike sê: Just do it!

Groete

Willem

Karel was ‘n baie leergierige seuntjie.  Hy wou weet hoe alles werk en het altyd baie vrae gevra.  Sy pa se broer, wie se vrou en kinders tydens die Tweede Wêreldoorlog dood is, het by hulle aan huis gewoon.  Hierdie oom was heeltemal ontnugter en baie sinies.  Hy het baie van sy broerskind gehou, maar die knapie se uitvraery het hom heel dikwels teen die mure uitgedryf. Een oggend, toe hulle na Sondagskool huis toe stap, het die mannetjie weer met sy vrae begin. Die oom het skielik op sy hurke voor hom gaan sit en gesê:  “Vertel jý bietjie vir my waar God is, dan gee ek vir jou ‘n roomys.”  Na ‘n oomblik se stilte het Karel hom stip aangekyk en geantwoord: “Vertel Oom vir my waar Hy níe is nie, dan gee ek Oom ‘n hele bak roomys.”

Ek bid dat jy in hierdie week die alomteenwoordigheid van die Here sal ervaar!  Mag jy hierdie week sensitief raak vir die verskillende maniere hoe die Here jou in die week aanraak en mag jy daarin slaag om ander mense te help om vir God ook in die klein dingetjies raak te sien.

Lees weer Ps 139

Lekker week

Roelf

die Jesus-mens

Die laaste ruk raak ek opnuut weer ingetrek in die betekenis van Jesus as ‘n mens. Daar is ‘n stuk rykdom daarin dat ons as Christene vir mekaar sê dat die duidelikste plek waar ons God gesien het in ‘n mens was. Vleis en bene. Emosies en intellek. Eergisteraand by die matrieknagmaal was dit Jesus, die een wat baie bang geword het vir die kruis, waarby ons stilgestaan het en daarna Jesus die een wat vir sy vriende om ‘n etenstafel brood en wyn gee. Hierdie Jesus gryp my aan.

Dit was ook hierdie Jesus was in die vroeë kerk een van die eerste stukke groot kontroversie veroorsaak het. Ons sien die tekens daarvan al in die boeke van die nuwe testament wat laaste geskryf is (o.a Johannes evangelie), maar veral in van die geskrifte van die kerkvaders kort na die Nuwe Testament. Daar het die idee in die algemene filosofie ontstaan dat die materiële boos is, en slegs die spirituele goed is. Dit was genoem die gnostiek. Die uitvloeisel hiervan was dat party gesê het dat Jesus dan nooit ‘n mens kon gewees het nie, want as hy ‘n liggaam gehad het, dan was dit immers boos. Een manier hoe dit gesê is, was om te sê dat Jesus net soos ‘n gees rondbeweeg het tussen ons, en geen voetspore getrap het nie.

In ons eie tyd word daar weer baie geskryf hieroor. Van ons slim filosowe wys uit dat die kerk die gevaar loop om weer in hierdie strik te trap. Ja, ons bely nog dat Jesus mens was, maar wanneer hulle fyn analiseer waarmee ons besig is, hoe ons dink oor God, geloof, godsdiens, en ‘n lewe in navolging van Jesus, dan lyk dit amper asof ons ‘n nuwe tipe gnostiek aanleer. Hiermee bedoel hulle dat ons die spirituele as die grootste goed uitpak, en die dag tot dag lewe in navolging van Jesus as eintlik net gewoon, of met tye selfs as ‘n bose wêreld waarvan ons net moet ontsnap.

Ek tel dit op by van ons jongmense, wat skuldig voel omdat hulle nie “spiritueel” genoeg is nie, omdat hulle nie die “spirituele belewenisse” het wat van hulle vriende van vertel nie. Een van my baie goeie vriende maak so rukkie terug die opmerking dat hy optel dat ons baie maklik sommer sal sê dat hoe meer “spiritueel” of “Charismaties” iemand is, hoe meer “Christelik” is hulle. Dalk was dit wat gemaak het dat ek Jesus van Nasaret meer en meer weer waardeer, die mens tussen mense, die een wat sy tyd saam met ander stukkende mense rondom etenstafels spandeer het, die een wat ek glo grappies gemaak het (van sy gelykenisse het nogals ‘n klomp skerp opmerkings in as jy dit lees teen die agtergrond van die tyd), die een wat ons sê: As jy wil sien hoe God lyk, kyk na die lewe van daai mens.

Mag jy hierdie week jou eie mensheid ontdek. Hierdie liggaam waarin jy is. En hoe God daardeur werk. En wees net ‘n mens saam met ander mense, en leef God se liefde waarvan Jesus geleer het in daai verhoudinge uit.

Cobus

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.